Canım, ay ATƏT. Görəsən, sizlər olmasanız yazı qıtlığı yaşayan Azərbaycan mətbuatı nə edərdi? Az qala hər gün bir bəyanat, eyni suallar, eyni cavablar, ayın əvvəli-sonu qastrol səfərləri. Düşünün, görün, biz jurnalistlər üçün nə qədər mövzu var. Yazırıq.
Bu uç qardaş dünən də bir bəyanat verdi. Məzmun dəyişməyib. Sadəcə, adı yeni bəyanat idi. Bizim qəzet də daxil olmaqla, bütün mətbuatın baş yazısı, baş xəbəri o bəyanat oldu. Üç qardaşın həmişə söylədiyi bir fikir həmin bəyanatda da var idi. Qardaşlar deyir ki, Dağlıq Qarabağ problemi hərb yolu ilə həll oluna bilməz. Çox sağ olun, bizi düşündüyünüzə görə Bernar dayı, Metyu dayı, Yuri dayı. Görünür, bu dayılar bizə ziyan dəyməsini istəmirlər. Xülasə, hərb yoluna bir quş. Bəs, onda bu münaqişə hansı yolla həll olunacaq?
Qardaşlar deyir ki, danışıqlar yolu ilə. Hətta qızıl imkanlar da var. Əndişələnməyin, Kəlbəcərin qızılından söhbət getmir...
Belə anlayıram ki, fasyelər Azərbaycanı çox sevdiyindən, bu cür bəyanatlar hələ çox olacaq. Görünür, onlar da müharibələri sevmirlər. Özü də necədirsə, bu adamlar yalnız bizdə müharibə olmasını istəmirlər. Azərbaycanlılara olan sevginin gücünə bax e. Özləri müharibə adıyla İraqa, Əfqanıstana girə bilirlər. Zarafat-zarafat, müharibə də aparırlar. Hələ İrana da hücuma hazırlaşırlar, Koreyanı da hədələyirlər. Bəxtəvər bizim başımıza. Dost tapanda da belə dost tapar e adam. Elə ki, bir toyuğumuzun ayağına daş dəydi, bəyanat bəyanatın ardınca gəlir. Məsələn, Fransada yerləşən nə bilim, hansısa bir beynəlxalq təşkilat qalxıb bəyanat verir ki, bəs, Bakının filan küçəsində çil toyuq hasardan hoppanarkən ayağı zədələnib. Əgər Əli kişi hasarı çox hündür tikməsəydi, çil toyuğun ayağı zədələnməyəcəkdi. Biz bunu pisləyirik və gələcək hesabatlarımızda mütləq qeyd edəcəyik ki, ev quşlarının hüquqları pozulmasın. Görürsünüz, bizdə adi çil toyuğun ayağının zədələnməsi Avropada belə səs-küy qopardır, amma Ermənistanda insanlar həbs olunur, öldürülür (xatırla, Ermənistanda keçirilən sonuncu prezident seçkisini). Bütün bunlar heç Avropanın və avropalının tükünü də tərpətmir. Sonuncu bəyanatlarından sonra ağlım belə kəsir ki, Minsk Qrupu həmsədrləri də xarici ölkələrə getməyi çox sevirlər və hələ bu səfərlərin sayının artırılmasını istəyirlər. Kişilər həftə səkkiz, mən doqquz dövlət hesabına səfərlər edir - yeməklər, içməklər, qonaqlıqlar. Kim bunu istəməz ki? İndi deyin görüm bu qədər gəzintilər, bu qədər yeyib-içməklərdə olsaydınız, siz istəyərdiniz ki, hansısa məsələ hərb yolu ilə həll olunsun? Yox! Məsələn, Azərbaycan Ordusu öz torpaqlarını düşmənlərdən azad etməyə qalxsa, uzağı bir aya məsələni həll edəcək. İndi müqayisə edin, 16 il hara, 1 ay hara? Heç öz ölkəsində Fasye, Merzlyakov, Brayza üçlüyü bu qədər məşhur olmayıb. İndi kişilər əməlli-başlı məşhurdurlar. Artıq Maykl Ceksonu, bizim Nadir Qafarzadəni, Toliki, Faiqi də arxada qoyublar. Körpə uşaqlar da bizim məşhurlardan daha çox bu üç "muşketyoru" tanıyır. Şəxsən məndən olsa, bu adamlar artıq Azərbaycanda yaşamalıdırlar. Demək olar ki, həftənin əvvəli də, axırı da Bakıdadırlar. Yazıqdırlar, yollarda qaliblar. Üzümüz-gözümüz də öyrəşib. Təklif edirəm ki vətəndaşlıq verək onlara. Məncə, bunu özləri də istəyirlər. Elə olmasa, bu qədər gedib-gəlməzdilər Azərbaycana. Gördünüz, Eskudero dayı da vətəninə qayıtmadi. Və qazandı. ABŞ-da qalsaydı qazandıqlarını da indi itirmişdi. Nə isə, standartsız-filansız verək vətəndaşlığı, qoy, yeyib, içib, yatsınlar. Necə ki, yatırlar.
Biz də qardaşlarımızdan fərqli olaraq, standartsız- filansız keçək fəaliyyətə, götürək top-tüfəngimizi, gedək Dağlıq Qarabağa. Biz ki Amerikadan İraqa və yaxud Əfqanıstana getmirik . Öz ərazilərimizi terrorçulardan təmizləyirik. Necə ki, dostlarımız kilometrlərlə yolu qət edib əfqanların vətəni Əfqanıstanda terrorçu axtarırlar. Məncə, dünya da bizi dəstəkləyəcək. Niyə də dəstəkləməsinlər, onlar deyildi bəyanat verib ərazi bütövlüyümüzü tanıyan? Biz də bütöv ərazimizdə müharibəsiz-filansız gəzək də. Bu qədər bəsit.