Bu gizlənpaç oyununu çox bəyənirəm. Elə uşaq olan vaxtlarda da kəndin uşaqları yığılıb bu oyunu oynayırdıq. Düzdür, təkcə bunu oynamırdıq, çiling-agac, dana-dana oyunları da bizim tərəflərdə çox dəbdə idi. Ancaq ən çox gizlənpaça üstünlük verirdik. Soruşsanız, səbəbini bilmirəm. Bəlkə ona görə ki, daha kəndimizin oğulları aşkar görünməkdən bezmişdilər, yəqin bir az da gizli qalmaq istəyirdilər. Həm də inandırım sizi, o dövrdə elə bil kəndimizdə kitab oxumaq elə dəbə minmişdi ki, az qala hər bir şagirdin məcara ədəbiyyatından xəbəri var idi. Məktəbimizin kutabxanasında nə qədər kitab var idisə, oxuyub qurtarmışdıq, hətta Qazağa gedənlərə də oradan kitab almağı sifariş edirdik. Soruşa bilərsiniz ki, bu gizlənpaç oyununun və kitab oxumağın bugünkü mövzumuzla nə əlaqəsi var? Var, özü də birbaşa. Canlı yayım kimi. O vaxtlar biz kənd uşaqları necə bir-birimiz üçün görünməz olmaq istəyirdik, indi də bu texnologiyanı məmləkətlər bir-birinə qarşı işlədir. Yəni dəqiqini desək, hamı biri-birinə kəf gəlir, aldadır, söz oynadır, bezdirir, iftira yayır, məzələnir... Gəlin konkret danışaq. Bizə dost ölkənin yeni prezidenti Viktor Yanukoviç seçilməmişdən öncə ölkənin rusdilli tərkibinə söz vermişdi ki, prezident seçiləndən sonra rus dilini ikinci dövlət dili elan edəcək. Və hamı da, elə biz jurnalistlər də onun bu vədinə inanmışdıq. Hər şey isə əksinə oldu. O, vədinə xilaf çıxdı. Dünən Kiyevdə Taras Şevçenkonun anadan olmasının ildönümü ilə bağlı keçirilən təntənəli tədbirdə Yanukoviç bildirib ki, Ukrayna dili ölkədə yeganə dövlət dili olacaq. Bax belə. Sadə bə bəsit dillə o rusdillilərə anladıb ki, bu sözvermə yalnız seçilənədək imiş. Seçiləndən sonra isə hər şey başqa cür olur. Bizim gizlənpaç oyunumuz kimi. Elə götürək qardaş Türkiyəmizin NATO-da və başqa dövlət əhəmiyyətli qurumlarda yaxın tərəfdaşı olan ABŞ-ı. Onlar da türklərlə məzələnirlər. Gah Kipr məsələsində Kiprin türkdlli əhalisini aldatdılar, Türkiyənin Avropa Birliyinə qəbulunu ertələdilər, indi də erməni məsələsində beş-altı korrupsioner konqresmenin sözü ilə Türkiyəni küsdürüblər. Balam niyə? Bu türklər ki, ta 1-ci dünya müharibəsindən üzübəri Yaxın Şərqdə, Asiya ilə Avropanın nüvə mərkəzində həmişə sizin müttəfiqiniz olub. Sovetlərdən qorunmaq üçün də ən etibarlı ölkə kimi Türkiyə seçilmişdi və indi heç kəsə sirr deyil ki, NATO adıyla Türkiyənin İncirlik hərbi bazasında çoxlu sayda ABŞ-ın hərbi kontinqenti var. Deməli, bu dostluqda nə hərbu güc, nə də natoçuluq önəmli məsələ deyilmiş. Ezel sinemasındakı Ramiz dayı demişkən, əsas məsələ diqqətcil olmaq imiş. Onu da amerikanlar bacarmır. Bacarsaydılar, beş-on erməni milyarderinin puluyla türkləri incik salmazdılar. Türklər isə dostluğu heç vaxt itirmirlər. Və net olaraq bildrirəm ki, onlar amerikanlara yenə də qucaq açacaqlar, tərəfdaşlıqlarını sonsuzluğa qədər davam etdirəcəklər. İndi türklərin bu humanistliyindən istfadə edib niyə onlara arxa çevirirlər. Onsuz da o yalançı soyqırım qətnamələrin heç bir hüquqi əsası yoxdur. Elə prezident Abdullah Gül də onlara yaxşıca cavab verib: “Bizə eləmədiyimiz bir şeyi zorla qəbul elətdirə bilməzlər”. Və yaxud xarici işlər naziri Əhməd Davudoğlunun “hələ Türkiyəni tanımırsınız” sözlərini yenidən xatırlatmaq istəyirəm.
Türkiyə isə yenə də öz humanistliyini göstərərək Ukraynanın İstanbuldakı konsulluğunu partlatmaqdan qoruyub. “Cihan” agentliyinin verdiyi məlumata görə üzərində saatla qurulmuş bomba olan bir vətəndaş konsulluğu partlatmağa cəhd göstərib. Ancaq onun qarşısı ikinci cəhdə alınıb və o, yaralı şəkildə xəstəxanaya aparılıb.
Bu da belə. Yəqin o bombaçı insan konsulluq əməkdaşları ilə gizlənpaç oynamaq istəyirmiş. Alınmayıb. Bəxtu bu dəfə qara gətirib...
Düzdür, heç kəsə, istər o şəxs terrorist olsun, istərsə də sülhsevər bir insan, “bəxti qaralıq” arzulamırıq. Arzulayırıq ki, insanlar da daxil olmaqla ölkələr biri-birilə düz siyasət qursunlar, daha bir-birinə kələk gəlməsinlər. Onsuz da “”2012” sinemasındakı kmi dünya dağılsa, oradan sağ çıxanlar az olacaq....